Α.Θ.Π. - Ο Αλέξανδρος, το Ελληνικό Κοσμοσύστημα και η Σύγχρονη Παγκόσμια Κοινωνία
Ο Αλέξανδρος, το Ελληνικό Κοσμοσύστημα και η Σύγχρονη Παγκόσμια Κοινωνία
Σκοπός του Συμποσίου \ Επιστημονική Επιτροπή \ Πρακτικά

Το Συνέδριο έχει ιστορικόν πυρήνα, αλλά όχι ιστορική επιστημονική αιτία, η δε σημασία του και η βαρύτητά του απηχούν στον σύγχρονο κόσμο μας.

Κεντρικός σκοπός του Συνεδρίου είναι μέσα από μία εκ νέου ψηλάφηση της προσωπικότητας αυτού του κατ' εξοχήν οικουμενικού Έλληνα, να επανεξετάσουμε την ελληνική σύλληψη για την Οικουμένη, καθώς και τις δυνατότητες μίας σύγχρονης εφαρμογής της στον ταραγμένο κόσμο μας, τον πληγωμένο από την Νεωτερικότητα, την «επανασυγγραφή» της Ιστορίας των εθνών, τις θεωρίες της αποδόμησης, της «παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης» και τα Διευθυντήρια της παγκοσμιοποίησης. Η ανάδειξη της οραματικής προσωπικότητας του Αλεξάνδρου γίνεται ακόμα επιτακτικότερη σήμερα, σε έναν κόσμο ασήμαντων πολιτικών ηγετών, εξαρτημένων ως υποχείρια από την - κατά Τσόμσκυ - Εταιριοκρατία. Η ίδια η Ευρώπη, που από χώρα των προσδοκιών και των ελπίδων για τους Πολίτες της μετεβλήθη σε τοπίο του ζόφου, θα έδινε άλλη προοπτική αν ως εμβληματικό πρόταγμά της είχε την ελληνική Οικουμενικότητα.

Η εξέταση της προσωπικότητας του Αλεξάνδρου αποκτά ιδιαίτερη σημασία σήμερα που οι σύγχρονοι λαοί των αρχαίων Πολιτισμών πρέπει να επανανιχνεύσουν την ταυτότητά τους και να ανακτήσουν τις ηθικές Αξίες τους.
Ας μην διαλανθάνει, ότι η Οικουμενικότητα ανιχνεύεται στην πρώιμη ελληνική Σκέψη, εγκαθίσταται ως πολιτικό, κοινωνικό και κυβερνητικό σημείο αναφοράς από τον Αλέξανδρο, μεταβάλλεται από τους Στωϊκούς σε φιλοσοφικό σύστημα, διαμορφώνει τον Ορθόδοξο Στοχασμό, διαχέεται στην Φιλοσοφία του Ισλάμ και αποτελεί το πεδίο, επί του οποίου ο Ρήγας προτείνει την δική του Κοινοπολιτεία Εθνών και Πολιτισμών.

Το Συνέδριο οργανώνεται επί τριών βασικών αξόνων, προσδιορισμένων ήδη από τον τίτλο του.

1) Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΩΣ ΣΥΜΒΟΛΟ ΣΤΑ ΕΘΝΗ

Με την ελληνική αντίληψη ο Αλέξανδρος υπήρξε «δαίμων», δηλαδή «θείος», στον κόσμο του Ισλάμ καθιερώθηκε ως «κανούν», που σημαίνει «νομοθέτης», από άλλα έθνη θεωρήθηκε «θεός», από άλλους απεκλήθη «ο δίκαιος», και από όλους συνολικά, «απελευθερωτής». Στην έντεχνη περσική ποίηση του Φερντουσί και του Νιζαμί θεωρείται Πέρσης, που επιστρέφει να λάβει τον θρόνο του. Αξιοσημείωτο και μοναδικό φαινόμενο στην Ιστορία της ανθρωπότητας είναι, ότι και σε λαούς που δεν έφτασε ο ίδιος αλλά μόνον η φήμη του, αναγορεύθηκε αμείλικτος διώκτης του κακού στον κόσμο και συνομιλητής του Θεού και των στοιχειακών φυσικών δυνάμεων.

Στον άξονα αυτόν εξετάζεται ο Αλέξανδρος μέσα στις Θρησκείες, ειδικότερα δε στην Ορθοδοξία και το Ισλάμ, αλλά και συνολικότερα στον εσωτερικό θρησκευτικό στοχασμό. Επίσης στην λαϊκή και λόγια φιλολογία και στην λογοτεχνία, στους μύθους και στους θρύλους, στις παραδόσεις και στα λαϊκά τραγούδια των εθνών.

Ο Αλέξανδρος στην Νομισματική και την Τέχνη, επίσης ως εραλδικό ή εταιριστικό σύμβολο.

2) Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟΣΥΣΤΗΜΑ

Εξετάζεται η ελληνική έννοια «Οικουμένη» ως σύλληψη, ως ιδέα, ως φιλοσοφικό ανάπτυγμα και ως συστατικό στοιχείο του ελληνικού Κοσμοσυστήματος. Η έννοια «Πόλις» στο ελληνικό Κοσμοσύστημα. Η ανάδυση του Αλεξάνδρου μέσα από το ελληνικό Κοσμοσύστημα. Η συμβολή του Αλεξάνδρου στην ανάδειξη ως αξιακού συστήματος, της έννοιας της Οικουμένης. Η Αλεξάνδρεια, ως η κατ’ εξοχήν Οικουμενική Πόλις. Τα πορίσματα των συγχρόνων υποθαλασσίων και χερσαίων ερευνών στην Οικουμενική πόλη. Οι Αλεξάνδρειες επ’ εσχάτοις. Η συμβολή του Αλεξάνδρου στην μετάβαση του
ελληνικού κόσμου, στην μετακρατοκεντρική Οικουμένη. Οι διαφορές ως προς την ποιότητα του πολιτικού συστήματος, το ανθρωποκεντρικό στοιχείο και τις Αξίες της ελληνικής Οικουμενικότητας από τα άλλα συστήματα, κυρίως δε τα μετέπειτα. Η έννοια τουΟικουμενικού Πολίτη.

Η ανάπτυξη των Επιστημών επί Αλεξάνδρου, μέσα στο πνεύμα της Οικουμένης, όπου η Γνώση αντλείται από όλους τους τομείς και δίδεται σε κοινή θέαση και χρήση σε όλους - και όχι μόνο στα Ιερατεία, τα οποία στα θεοκρατικά καθεστώτα διασφάλιζαν την συνέχεια των ανατολικών αυτοκρατοριών. Το ιδιαιτέρως αξιοπρόσεκτο με τον Αλέξανδρο και εν συνεχεία με τους επιγόνους κατά την ελληνιστική εποχή είναι ότι όχι μόνον ενθαρρύνουν, αλλά και χρηματοδοτούν την επιστημονική έρευνα.

Στον άξονα αυτόν πρέπει να ενταχθεί σπόνδυλος με την διαχρονική κληρονομιά που κατέλιπαν στην Κοινωνία και την Τέχνη τα ελληνιστικά βασίλεια στην μακρυνή Ανατολή - θέμα υποθετικά γνωστό, όμως ανεπαρκέστατα ερευνημένο. Επίσης πρέπει να αναδειχθούν οι αρχαιολογικές έρευνες που πιστοποιούν την διεύρυνση της ελληνικής Οικουμένης σε «εσχατιές», προ Αλεξάνδρου αλλά και από αυτόν.

3) Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ

Χρήση της θεωρίας των παιγνίων: ποια θα ήταν η εξέλιξη του κόσμου, αν δεν είχε πεθάνει ο Αλέξανδρος σε ηλικία 33 ετών; Τι θα είχε συμβεί, αν είχε κατακτήσει και την Δύση; Ποια θα ήταν σήμερα η Ευρώπη, αν εφαρμόζονταν πολιτικά οι Αξίες της ελληνικής Οικουμένης;

Σύγχρονες Σπουδές για τον Αλέξανδρο. Σύγχρονες μελέτες για την στρατηγική και την διπλωματία του Αλεξάνδρου, από διεθνή Ινστιτούτα και Ερευνητικά Ιδρύματα.

Γλώσσες εργασίας του Συνεδρίου είναι η ελληνική, η γαλλική και η αγγλική.